بخش ۷۳ - صفت حلالزاده و حرامزاده و دیگر شگفتی ها

ا اسدی توسی
0 Altın Yaprak
کهی دید دیگر ز سنگ سیاه برون کرده زین سو بر آن سوی راه کرا کس ندانستی از بوم هند که او پاکزادست و گر هست سند برفتی به سوراخ آن که فراز گرفتی دو دست از پس پشت باز گذشتی ازو گر بدی پاکزاد بماندی میانش ار بدی بد نژاد به کوهی دگر بود کانی فراخ فرازش کمربست و بن دیولاخ ز بالا دو چیز از دل سنگ سخت برون تاخته چون ترنج از درخت یکی زو بنفش و دگر همچو زر بنفشیش پازهر و زهر آن دگر نبد ره بدو لیکن از ناگزیر ز بالا فکندیش هر کس به تیر همی داشتندی مر آنرا نگاه نبردی کس آن جز سوی گنج شاه کهی دید دیگر به مه بر سرش یکی کان آهن شگفت از برش که بی آتش آهنش بد لعلگون چنان بود کز آتش آری برون به شب همچو اخگر نمودی ز تاب گرفتی به روز آتش از آفتاب چو الماس پولاد بگذاشتی وز آب اندرون سنگ برداشتی شدی دور ازو سنگ آهن ربای وز آتش ببودی سیه هم به جای از آن تیغ مهراج بودی و بس ندادی از آن تیغ هرگز به کس یکی تیغ ازو تا ببردی به گنج به کف نامدی جز به بسیار رنج کرا ریختندی بدان تیغ خون نرفتی ز تن خون مگر زاندرون دگر دید از اینگونه چندان شگفت که نتوان شمارش به سالی گرفت همه کام مهراج از بد ز پیش که بیند همه پادشاهی خویش جهان پهلوان را ز هر سو که خواست همی گشت زینگونه سه سال راست به آزادیش نزد ضحاک شاه نبشتی همی نامه هر چند گاه به هر نامه صد لابه آراستی ببودنش پوزش همی خواستی

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.