Kedi

tavan arasına kaçan çocuk erik ağacından görünen göğü düşünür akşamın acısı içine çökünce uyur benim küçük bir kedim vardı ahmak bir ayak ezdi benim en güzel çocuklulğumu ahmak bir ayak ezdi ağaçların arasında unutulan çocuk yapraklarda güneşi görür ve hareli denizlerde gezdiği günü düşünür küçük kedim bana sürün kediler ağlamaz çöp tenekelerinde ölür sıska kediler damlardan çok mezbelelerde görünür küçük kedim molozlu sokakların ağır uykusunda gerin bilirim ki sen bu çöplükten değilsin benim gibi garipsin ikimizin de unuttuğumuz kuşları bol ağaçları bol bahçelerdensin koca duvarlı sokaklarda sıkılmışsın ve canından bıkmışsın.