Aşk Yetimdir Aslında

Aşk hep yetimdir aslında bilir misin Hangi kapıyı çalmaya kalksa Kapanır yüzüne inayet ola nidalarıyla Geceye düşer çılgınlığın gölgesi Karanlığın iniltileri yansır sokaklarda Mahzun, boynu bükük Sürgün edilmiştir Tavan arasında saklanan bir sandığa Sessizce kırılmıştır kalem Kesilmiştir hesabı Bencil ve mağrur ellerde Aşk yalnızdır bazen de Bir dağ başıdır mekanı belki de Yeşilin maviye karıştığı Mehtabın dalgalarla yarıştığı sularda Titrer için, ürperirsin Arsız bir kedi dolaşırken ayaklarının altında Uzanır, okşarsın yavaşça Ağustos böceklerinin şarkıları Ve Sıcak yaz akşamlarının Sahile yansıyan kızıllığı arasında Can çekilir damarlardan Ölüyorum sanırsın Hüznün gölgesi düşer kirpiklerine Utanır, saklanırsın Boşaldığında zembereği akıl kadranının Zaman orada durdu sanırsın Bu gece Sensiz akşamların açtığı kapılardan Yine sana hasret bir mehtabın Canhıraş hıçkırıkları dökülüyor pencereme Alnını dayadığın yüreğimin Camları kırılıyor, ince ince Yaşlar kirpiklerimde düğümlenmiş Nasıl da çarpıyor duvarlara delice Oysa Bulutlar sana Yağmurlar bana gebeydi Bir zamanlar