Saklar Umutlarını Simitçi Çocuklar

Saklar umutlarını simitçi çocuklar Simitlerini bağıra bağıra satarlar da Umutlarını usulca saklarlar Belki onların tepsilerindeki simitte Yüreğimi dağlayan kuru dalla kızardı Çıtırrr taze simit abiler Güneşten yanmış simitleri gibi kavruk tenleriyle simit satarlar Işıklı gözleri ışır da Simitlerini ısıtır Onlar yaşıtları tenefüsteyken En zor sınavındadırlar hayatın Hiç tenefüssüz yaşarlar Dağlardan süzülen su gibi ve onlar hergün sınıf geçerler Tepsi boşaldığı gün sınıf geçilmiş demektir. Oyuncaklarına değilse de, Sımsıkı sarılmışlardır tezgahlarına Aynı umutlarına sarılır gibi Önlüklerinin köşesinde sımsıkı saklarlar umutlarını Onlar simitçi çocuklardır. Satarlar çıtır simitlerini yaşamak adına yaşama inat. Ama saklarlar umutlarını Tıpkı benim seni sevmelerim gibi; Sana inat!!!