Hakikat Rahında Gönül Bülbülü

Hakikat rahında gönül bülbülü Gonca evrakını rayegan okur Fem-i fesahatle depredüp dili Gahi Bostan gahi Gülistan okur Çün saba goncanın açtı nikabın Saf olup ref’etti anda hicabın Her can fark eder mi usul kitabın Mekteb-i irfanda arifan okur Fehmeder görünce vakıf-ı esrar Herkesin rümuzun hak üzre ızhar Arif-i billaha görünür her bar Sanma her cahil-i bed zeban okur Çar harfile kalbin eylemeyen saf Dem urup bihude etmesün güzaf Yazılmış rümuz-ı ayn ü şin ü kaf Bu babı zümre-i aşıkan olur Bunu duyaluben guş eden inler Hakikat cür’asın nuşeden inler Sem’-i idrak ile cuş eden inler Hal ehli bu ilmi her zaman okur Zebanını buy-i anber eylemiş İrdiği dimağı muattar eylemiş Tarikat ilmini ezber eylemiş Bir şeyh-i kamil-i nüktedan okur Ehl-i ma’rifetin olan hemdemi Guşe-i vahdette etmede demi Bulanlar kutb içre hal-i alemi Nüsha-i eşyada dideban okur Ehl-i hakikatle olan musahib Kemal ü ma’rifet olmada hasib Mükafatın bilen ehl-i menasıb Sanma bu kaf ilmin her lisan okur Mührü ana ızhar edince Cebbar Hikmete ram oldu kamu nur u nar Divanda bir nesne kılmayup ızhar Kuş dilidir anı Süleyman okur Kand misali olur zeban-ı hikmet Nevbenev gösterir hilaf-ı suret Yazdı dil levhine katib-i kudret Dil olur dehende terceman okur Derununun virdi sığmaz beyane Yalınız kendini sanma divane Kulak tutar isen halk-ı cihane Her biri bir yüzden dasitan okur Bu hikmet ilmin behimmet-i dana Eyler İskender’e fasl-ı münteha Süleyman nüshasın açar bir daha Kıssa-i Rüstem’dir Kahraman okur Akiller akl ile çeker yabane Sülük etmeyenler bulur bahane Hace derler bildim Nuşirevan’e Olup olacağın bigüman okur Kim ki taklid ile bu raha girer Sözü yok bihude kendüyi yorar Sır görür yanlışça haberler verir Her kaçan bu ilmi kehkeşan okur Cahil atar elbet meydana kendin İstemez akılın çeke semendin Uydurur kendüye birinin fendin Kendi yaman anı her yaman okur Ömer anın içün eylerim figan Döker nem yerine didelerim kan Korkarım icadım öldüğüm zaman Bulur bir cahil-i kec dehan okur