Yaradılış Destanı

Beyhude akıtma gözünden yaşı Bu ahvale vakıf olamaz kişi İptida yarattı Huda bir taşı Anla nice kevn ü mekan eyledi Ol gevhere Huda eyledi nazar Oldu ulu derya olunur hazer Rivayet edenler böylece yazar On bölük ol derya revan eyledi Evvel bölüğünden Arş-ı Mualla İkinci bölüğü Felek-i Mecla Üçüncü bölükten Levh oldu peyda Dördüncüden mah-ı taban eyledi Beşinci bölükte hirşid-i enver Altıncı bölükten cennetler yerler Yedinci bölükten ruz ü şek derler Karanlığı zıya ayan eyledi Sekizinci bölük melekut ahya Dokuzuncu bölük Kürsü'dür hala Onuncu bölükte ruh-u Mustafa Serdefter-i peygamberan eyledi Bu tarikte hamuş kaldı kamiller Aklını perişan etti fazıllar Hikmet-i Hudaya ermez akıllar Kimini kul kimin sultan eyledi Cümle yerin göğün aslı bu meğer Kat bekat söylemek o da mı hüner Uşaklar mektepte eylemiş ezber Okuyup tesbih-i lisan eyledi Sekiz cennet yedi tamudur hele Söz uzar evlerin getirsem dile Felekler cümle-i encümler ile Muhtasar böyle dermeyan eyledi Bir nev'e cevabı kılalım gayri Aslımız anlayıp bilelim gayri Atamız Adem'e gelelim gayri Hikmet ile sun'-u Yezdan eyledi Huda ferman etti çün ki Cibril'e Binbir isimlerin getirdi dile İncik toprağiyle mağribden bile Aldı bin lutf ile bir an eyledi Alnının toprağı Kabe'den heman Butların toprağı Yemen'den inan Mağribden maşrıktan illerin ey can Dört kabza toprağın yeksan eyledi O Çar-ı anasır olunur isnad Hem nar ü hak ile ab iledir bad Balgam safra soda kan ile bünyad Etibbalar böyle beyan eyledi Tıyn-ı pakin tertip eyledi Settar Kırk yıl türab üzre eyledi karar Cana ferman etti çün Perverdigar Girip çıkıp Hakka iman eyledi Bir hitap erişti ol demde cane Adem'in batnına oldu divane Hayata erişip baktı cihane Hudaya hamd-i bipayan eyledi Bu edada hasıl oldu sim ü zer Arif olan alır sözümden hüner Mürşiddir talibi eyliyen perver Üstünde kamili eman eyledi Bir kürsü Cebrail ol dem getirdi Üstünde Hazreti Adem oturdu Dört molla kürsüyü alıp götürdü Kat bekat gökleri seyran eyledi Çün Arş eşiğine kondu bu minber Anda nüzul etti Adem Paygamber Secde edip dedi Allahü Ekber Cümle meleklere ferman eyledi Saf besaf melekler eyledi sücud Öyle olmuş idi hitab-ı Mabud Secde eylemedi akıbet merdud Azazil'i nice şeytan eyledi Gururlanıp oldu emeği zail Bilcümle melekler hocası kamil Yetmiş bin yıl zikri hep oldu batıl Lati halka ber gerdan eyledi Cümle melekler de vardı hayrete Başlayıp Adem'e dahi izzete Alıp götürdüler anı cennete Sohbet-i huri vü gılman eyledi Bir zaman eyledi cennetin demin Gaflet aldı anı olmuşken emin Sol eğe kemiğin aldı Adem'in Havva ile demin şadan eyledi Birbirini bilip oldular şadan Hülleler olundu anlara ihsan Buğday ağacından görürsüz ziyan Yemeyin diye Hak ferman eyledi Erişti cennetin babına Şeytan Düşnam ile sürdü o yerden Rıdvan Akıbet ağzında Şeytan'ı yılan Cennete getirip yılan eyledi Ağzında Şeytan'la cennete girdi Arayıp Adem'i Havva'yı gördü Buğday yeyin deyu hileler kurdu Emr-i Hakkı anlar nisyan eyledi Eyledi anlara Şeytan iğvayı Akıbet yediler dahi buğdayı Feramuş ettiler emr-i Hudayı Adem Havva böyle isyan eyledi Meğer kim bu imiş hikmet-i Huda Anlara verdi bu gafleti Huda Aşikare oldu kudret-i Huda İşte böyle terk-i cinan eyledi Hasetle Azazil böyle iş etti Peşiman oldular amma iş bitti Cümle giydikleri hülleler gitti Anlar eğnilerin üryan eyledi Sürüldü cennetten Adem ü Havva Tevbe kapısında Adem iptida Rahmet kapısında Havva saniya Çi faide zar ü efgan eyledi Serendib'e indi Hazreti Adem Cidde'ye erişti Havva da o dem Kırk yıl ağladılar akıttılar dem Biribirlerinden nihan eyledi Emr-i Hak anlara oldu mülakat Hasret ü firkatten buldular necat Cibril nazil oldu edip iltifat Sığır ile koyun ihsan eyledi Ol koyunun yünün eğirdi Havva Deriler dokudu Adem saniya Eğnine kıldılar yozma bir aba Giyip vücutların pinhan eyledi Çıktığı adem cennetten çıplak Setr için incirden istedi yaprak Dört damla damladı incirden mutlak Birin penbe-i rayegan eyledi İkincisi ak dut dalından bildin Üçüncü kara dut haberin aldın Dördüncüsü şeker sözüme geldin Musannifle Ömer beyan eyledi