Giderim (Öz Canımdan Çok)

Öz canımdan çok sevdiğim Erzurum Çaresiz dişimi sıktım giderim Gafillerden darbe yedi gururum Çaresiz dişimi sıktım giderim Selam olsun ecdat ile abaya Abdurrahman Gazi Habip Babaya Tuz ektiler çalıştığım çabaya Kaderime boyun büktüm giderim Benim canım feda idi bin cana Bin can az derlerse iki bin cana Kırk senelik gözyaşımı fincana Kattım Karasu'ya aktım giderim Kırılmış sazımı astım tavana Çevirdim yönümü döndüm divana Gurbet kelepçedir yurdu sevene Bilerek koluma taktım giderim Nazar ettim solu ile sağına Sanki matem düşmüş yar otağına Seyreyledim Palandöken dağına Üç kez geri döndüm baktım giderim Yel devirsin sebeplerin kökünü Sırtıma verdiler sitem yükünü Kırk senedir beklediğim ekini Harmana dökmeden yaktım giderim Alnımız apaçık yüzüm karasız Buna rağmen kuyladılar yarasız Tambura köyünden Emrah çaresiz Ben de Erzurum'dan çektim giderim Reyhani'yim aşk ateşim dinmedi İftira darbesi cana sinmedi Zeynel Horasan'a gitti dönmedi Bu da benim kara bahtım giderim