Gözlerin Cennet Çiçegi

Gözlerin cennet çiçegi Gönlüm cehennem ateşi Eger sevdigine köle olursa gönül Nuh tufanına kucak açarmış Lakin arfatın gerisi cinnet Kalk güzeller güzeli yüregim sana tutsak Derdine pusatlandım çilen gün oldu bana Sen ki sevdaların şahı garip gönlümün ahı Dilegim sen kebelam sen muradım sen Dönsede dünya kendi başına ben dönmezem yolumdan Dolunaya güneş denktir ülgere kutup yıldızı Agla ey şafak yürküsü kaderim boynuma yafta Hükmü darimiş merger Boynumda yay kirişi Şer mi yagıyor yerin yüzüne Karanlık bastı başımı Sevdam yankılansın vadilerinde ey anadolum İgde çiçeginde gizli özüm Sarı papatyaki el eder sen gibi Alıpta sineme sarasım gelir Her koklayış bir acı her dokunuş bin ölüm Zaman dokuz başlı ejdarha Sen bana düşman bense bana Yüregim kaf dagına sürgün Ruhum tur dagında ersir Deli eyledi zaman Bir acıki dizlerim duymasada bedenim Parmaklşarımda öldürdüm isyanımı Şimdi sokak aralarında gezerken Duysamda topal seslerini Uyuşmuş bacagım duymayan parmaklarıma ragmen Bu dönek günyadan dimdik geçmek zorundayım Koy yal verdigim ekmek verdigim köpeklerde arkam sıra ürüp dursun Şimdi gecelere çivi çakar oldum Aglama ey şafak yürkülerim aglama Gece mavisi sevdalarımı çıglık çıglıga çadırırken gökleren Huzur benim deseydim vallahi düşünmezdim ey ölüm.