Derine Gömüldü Dizem
A
0
Altın Yaprak
Şafak bile belli etmez sinsi rengini
kaçırırken kızıl gözlerini geceden
devrilir mi güneşin saçını çeksem
saat neredeyse seni vurmuşken?
Sıtmalı sabahlarımın ilk sorgusunda
delik deşik uykularım sızar acıdan
fark eder mi ölümün yüzünü öpsem
hayat neredeyse sende durmuşken?
Şimdi bu kağıttan asfaltlarda yürüyen
bir minik kız çocuğudur saçları ıslak
Ben tenine çiğ değmiş titrek bir yaprak
sen gölgesine yenik devasa korkak!
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş