شمارهٔ ۱۹۸

حسن رخسار تو چون میل نقابی می کند جان چو زلف بی قرارت اضطرابی می کند عاشق دیوانه چون خواهد که بیند روی یار زلف او آشفته گشت و پیچ و تابی می کند گرنه شوریده ای دل این پریشانیت چیست گیسویش در گردن جان کو طنابی می کند زاهدا معذور فرما گر لبش خواهم مدام مست و مخموریم دل میل شرابی می کند دردسر تخفیف کن جانا که ترک چشم مست در خمار مستی است و میل خوابی می کند در پی خون مسلمانان دو چشم کافرش تیغ غمزه برکشیده خوش شتابی می کند می ندانم کز چه با ما آن جفاخو بی وفا بی خطا هر دم خطابی و عتابی می کند تا جمال او عیان بینند مشتاقان اگر پرده بردارد ز رخ فکر صوابی می کند دایما جان اسیری کوری چشم رقیب حسن رخسارش تماشا بی حجابی می کند