شمارهٔ ۲۷
ا اسیری لاهیجی
0
Altın Yaprak
تا جان ما گذشت ازین قیل و قال ها
دل را به یاد روی تو ذوقست و حال ها
تا شسته شد ز لوح دلم نقش غیر دوست
جان مرا به اوست مدام این وصال ها
تا کرده ام به حسن تو تشبیه ماه و خور
دارم ز روی تو همه دم انفعال ها
تا آفتاب روی تو دیدم در اوج حسن
دیگر ندید کوکب بختم و بال ها
اهل گمان که بهره ندارند از یقین
دارند در ره تو عجایب خیال ها
در بزم وصل تو چو دلم شاد و خرمست
جانم رهید از غم هجر و ملال ها
حسنی چنین که دید اسیری نمی توان
گفتن بیان شمه آن ماه و سال ها
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş