شمارهٔ ۲۹۵
ا اسیری لاهیجی
0
Altın Yaprak
از بردن بار جفا باشد وفا ما را غرض
زین بیوفایی دوست را باشد جفای ما غرض
داغ دلم را در غمش مرهم نباشد سودمند
زین درد بی درمان ما آخر بود او را غرض
توشاد و من از دست غم چون مرغ بسمل میطپم
زین شادمانی در غمم باشد ترا جانا غرض
دانست کاندر دین عشق نبود گنه عاشق کشی
حقا نباشد جز عمل از دانش دانا غرض
رویی که عشاق جهان در آتش شوق ویند
پنهان چه داری گفتمشگفتا شود پیدا غرض
گفتا چو جویی وصل منبرگو چه هرجایی شدی
گفتم ازآن کز وصل تو شد حاصلم هرجا غرض
از دیده ما را وایه جز دیدن روی تو نیست
بی شک اسیری دیدنست از دیده بینا غرض
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş