شمارهٔ ۲۴ - از قصیده ای
ع عسجدی مروزی
0
Altın Yaprak
زهی بزرگ عطایی که در مضیق نیاز
امل پناه بدان دست درفشان آورد
ز بیم جود تو کان خاک در دهان افکند
ز یاد دست تو بحر آب در دهان آورد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş