شمارهٔ ۴۷ - چکامه ای شیوا در صنعت تکریر

باران قطره قطره همی بارم ابروار هر روز خیره خیره ازین چشم سیل بار ز آن قطره قطره قطره باران شده خجل ز آن خیره خیره خیره دل من ز هجر یار یاری که ذره ذره نماید همی نظر هجرانش باره باره بمن برنهاد بار ز آن ذره ذره ذره بدل آیدم چو کوه ز آن باره باره باره بچشم آیدم غبار دیدنش نوبه نوبه چو نو ماه گاه گاه رفتنش گوشه گوشه کران کرده زین دیار زین نوبه نوبه نوبه خوابم شده تباه ز ان گوشه گوشه گوشه جان و دلم فکار دل گشته رخنه رخنه بزاری بتیغ هجر ز آن مشک توده توده بر آن گرد لاله زار ز آن رخنه رخنه رخنه شده عقل و دین مرا ز آن توده توده توده بدل بر غم نگار دندانش دانه دانه در است جانفزای لبهاش پاره پاره عقیق است آبدار ز آن دانه دانه دانه در یتیم زرد ز آن پاره پاره پاره یاقوت سرخ خوار حوری که تیره تیره بپوشد رخان روز چونانکه طره طره شود طره بر عذار ز آن تیره تیره تیره شود نور آفتاب ز آن طره طره طره شود طره تتار طره ش چو حلقه حلقه قطار از پی قطار حلقه ش چو چشمه چشمه نور هدی قطار ز آن حلقه حلقه حلقه زنجیر شرمگین ز آن چشمه چشمه چشمه خورشید درد خوار زلفینش نافه نافه گشاید نثار مشک رخسارش لاله لاله نماید فروغ نار ز آن نافه نافه نافه خوشبوی با دریغ ز آن لاله لاله لاله خودروی شرمسار سیم است بیضه بیضه بر آن سیم سنگدل ریحان دسته دسته بر آن طرف گل نگار ز آن بیضه بیضه بیضه کافور جفت خاک ز آن دسته دسته دسته سنبل ببوی خار تیمار عقده عقده اندر دلم زده ست و ز خواجه تحفه تحفه نشاط دل و قرار ز آن عقده عقده عقده ابروی تو مدام ز آن تحفه تحفه تحفه چنین مدح نامدار دی خواجه تازه تازه بر الفاظ شعر من ز آن گونه گونه نیز بمن کرد بر نثار ز آن تازه تازه تازه بهر شهر ازو شکر ز آن گونه گونه گونه من چون گل بهار همتش پایه پایه عزیز و شود بلند گسترده سایه سایه از هر سویی هزار ز آن پایه پایه پایه گه خدمت ملوک ز آن سایه سایه سایه گه سجده کبار دینار کیسه کیسه دهد اهل فضل را چونانکه سله سله برد طاقت ستار ز آن کیسه کیسه کیسه صراف عیب گیر ز آن سله سله سله بزاز مستعار از عطر حبه حبه دهد هر کسی عطا از جود ریزه ریزه کم و بیش پر عیار او باز حقه حقه دهد عطر خلق را چونانکه تخته تخته دهد عود را کبار ز آن حقه حقه حقه سیماب زار از اوست ز آن تخته تخته تخته ارزیز زبر و زار از چرخ بهره بهره طرب باد خواجه را وز خلق شهره شهره ثناهاش یادگار ز آن بهره بهره بهره رسیده بمانعم زآن شهره شهره شهره ایام شهریار از چرخ برخه برخه سعادت بجانش باد از عرش جمله جمله ز احسان کردگار ز آن برخه برخه برخه ابر جان او ز سعد ز آن جمله جمله جمله مر او را ز بخت یار تا هست سوره سوره کتاب خدای ما وز علم نکته نکته بهر سوره آشکار ز آن سوره سوره سوره مهترش باد حرز ز آن نکته نکته نکته بهترش غمگسار تا هست خامه خامه بهر بادیه زریک وز باد غیبه غیبه بر او نقش بی شمار