شمارهٔ ۲۲ - قطعه در پند و اندرز
ع عسجدی مروزی
0
Altın Yaprak
چرا نه مردم عاقل چنان بود که بعمر
چو درد سر کندش مردمان دژم گردند
چنان چه باید بودن که گر سرش ببری
بسر بریدن او دوستان خرم گردند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş