He Gülüm He
A Asmin
0
Altın Yaprak
Bir çocuk ağlardı,
Her dayağın ardından,
Bilirdi sevildiğini yinede.
Vuran elde öfke,
Gözdeyse acı,sevgi vardı.
Görürdü...
Bu çocuk sevgiyi arardı,
Sevgi sırma kaplı kutu,
Kutuysa ellerin içinde,yüreklerde saklı.
O çocuk büyüdü..
İçinde sevgiyi kocaman dünya yaptı,
İsteyene dağıttı,
İstemedi açlığın adı sevgi olsun.
Doyamadığı gibi doyuramadı.
Sonunda anladı,
Ne vermek,
Nede almak.
İşin özü..
Adam gibi adam olmak.
He gülüm he,
Kötüye ne demeli?
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş