Çok Gördüler
A Atakan Şeniz
0
Altın Yaprak
Sessizlik kardeşim
Karanlık yoldaşım
Hüzün ise en iyi arkadaşımdı.
Gözyaşlarım kimi zaman sel oluyor
Kimi zaman onları yel alıyordu.
Bana göre başarılı olmak
Kumsaldaki kum tanelerini saymak
Kadar zor ve yorucuydu.
Yılmak istemiyordum
Caymak benim ilkem değildi
Susmak ise bana yakışmazdı.
Parmaklar yorgun,
Çiçekler soluk,
Deniz dağınıktı.
Dalgalar tüm varlığıyla üzerime geliyordu…
Ama başaramadılar,
Kırmızı ışığı yakmıştım onlara,
Sustular ve geri döndüler…
Orman cayır cayır yanıyordu
Ne yapmalıydım?
Acaba gözyaşlarım yeter miydi onları söndürmeye?
Yoksa dalgalardan yardım mı isteseydim?
Gözyaşlarım ve aşırı isteğim diğer
Ağaçları yanmaktan kurtarmıştı şükrediyordum
Şimdi sevinmek zamanıydı…
Başarmıştım, dünyalar benim olmuştu…
Gülüyordum artık,
Bana tebessümü çok gördüler
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş