Evet Güzelim

Güneşin doğmuyor Artık Benim gündüzlerime Bilemiyorum Belki de Ben kayboldum bu gündüzlerde. Nasıl bir güneşsin Sende ısındıkça soğuyorum Gündüzlerden Gecelere bir yol oluşturdum Bir yıldız gibi Senden kayıp gidiyorum Sende buz tutmuş gözlerimle Senin için nasıl ağlayabilirim Yoksa Bu yaz günü kar mı yağdı gönlüme Üşüdükçe donuyorum Bu gündüz ve gecelerde. İstesen de göremezsin Bu uçsuz bucaksız sonsuzlukta Sana bakan gözlerimi Ben neyleyim artık senin güneşini Isıtmıyor aydımlatmıyor ki Benim gündüzlerimi. Evet güzelim Artık Bir nefes buldum kendime Dem tutmuyor bakışlarım sende.