Geç Kaldık

Kızgın çöllerin Alev alev yanan kumları mı oldum. Yoksa.. Yalnız okyanusların Azgın dalgalarına mı döndüm. Nedir nedendir. Bende olan bu yalnızlık. Ellerim titriyor. Gözlerim ise Dalgın dalgın bakışlarım arasında Hiç mi hiç kırpmıyor... Çaresizlik. Demir mi attı gönlüme Karanlık kelimelere esir mi düştüm Bu akşam vakti serinliğinde Üşüdükçe. Geç kalınmış kelimelerle Kendimi Sende mi, sende mi boğuyorum... Ağlamak, ağlamak istedikçe. Sanki. Sahte sahte gülüyorum. Ya ben kendimi. Sen olarak ikiye mi böldüm. Kanım ben olarak akmıyor Tenim ise sen olarak kurumak bilmiyor. Nedir bu çile üçgeni. Geç kaldık. Zamana kandık. Kara kara yandık. İnan. Bunu artık ben de bilyorum... Güneş artık doğmuyor Benim sensiz gündüzlerime. Yıldızlar ise parlamıyor Sensiz gecelerde gözlerime. Güneşim kayboldu. Karanlık bastı.. Yıldızlar birer birer kaydı. Gönlüm şaşkın. Hislerim baygın Neden, nedendir bu sevgi seli. Bende dinmek bilmiyor. Seviyorum seviyorum. Seni desem de. Geç kaldık geç kaldık. Bunu artık ben de biliyorum... Yansın diyorum artık. Bu zaman diliminde. Yolculuk eden bedenim. Korkum olamaz asla. Bu gündüz ve gecelerde. Sensiz geçen saatlerimden. Ben sevdim. Gerçek sevgiyi gönlümde sen olarak ördüm. Bedenim olmasa da Ben artık gönlümde.. Gönül sevgimle sen olarak geziyorum... Ağıtlar yaksam da Bağırıp çağırsam da Kara kara düşünüp Seni Uçsuz bucaksız sayfalara Ferman olarak yazıp karalasam da Seni sevdim Evet seni seviyorum Sen benimsin desem de Faydası olamaz artık.. Bu geç kalınmış zamana..