MevlÛt

I. Bir yenik gecemden sesleniyorum sana Saçlarımda ıslaklığı nisan yağmurlarının Umutsuzlar Parkı'nda yitirdim gözlerimi Bırak şimdi mutlu yaşantıları Van Gogh'un buğday tarlasını unut, Tut elimden düşeceğim Mevlût! II. O günah akşamının serüvenini düşün Delidolu hulo hoop'çu kızları… Hani bir bel kıvırmaları vardı çılgın ezgileri arasında gecenin Bir çember çevirmeleri vardı… Dönüp duruyorlardı ıslak ağızlarına karşı esriklerin, Dudaklarında pembe günahlar, Ellerinde hula hoop çemberleri. -Ve sonunda kalçaların konuştuğu bir saat- Geçirdi boynumuza halkaları Delidolu hula hoop'çu kızları Esrik gecelerin özgürlüğüne inat. III. Şimdi bir park köşesinde yapayalnızım Hep Âdem'in yasak yemişine uzanır böylesi gecelerde eller Bütün kapılar günah akşamlarına açılır İnsan böyle gecelerde cinayet işler. Korkuyorum, bu yalnızlık öldürecek beni, Yüreciğim bölük pörçük bugece… Gelmek istiyorum, gelemiyorum Bak, bu yenik geceden sesleniyorum: Tut elimden düşeceğim tuuut, Garibistan'lı Mevlût!