Öylesine Bir Aşk Şiiri

Örselenmiş bir yürekle Çıkıyorum günbatımı Acının gökdelenine. Ölülerimiz çoğalıyor yine Sokaklar kan revan Canhıraş kuşlar konuyor hüznümüzün antenine. Yol alırken bu limandan Sevi yüklü gemimizin Rüzgâr dolsun yelkenine. Gazeteci arkadaş Yetiştir bu acıyı Ana haber bültenine. Dışarıda kirletilmiş bir bahar Yüzümde devedikenleri Binmeliyim şiirin mavi trenine. Ey ozan, Bu ne biçim aşk şiiri Gir artık izleğin gezegenine! Önümüzü haramiler kesmişti. Şiirin engebeli yolundan Daldık aşkın bedestenine. İçimin ormanında Tutuştu karanfiller Gözlerim değince tenine. Ne Novalgin, ne Cafergot Sevgili göğsümdür benim İyi gelen migrenine. Yazdım işte bu şiiri Öylesine bir aşk için Ayten'ine, Gülten'ine. Mutlu bitsin masalımız Onlar ermiş muradına Biz çıkalım kerevetine.