Çakallara Karışmak

Kadın ağır ağır tepeye tırmandı Durduğunda Her yer sis Her yer dumandı Sadece Yaprakların hışırtısı Ve yağmur damlalarının tembel sesi vardı Bir de Kafasında çocukken Ateşlenmiş bir fitil Terkedilmişlik Yanarken ses yapardı Yeşil Zehir yeşiliydi tepeler dağlar Göz alabildiğine akar Abdest bozar Sanki yeşil bir tepeden Diğerine coşar Dağlara dağlara Azar Azardı Yanlızlıktan intikamlarını Yeşile ton ton Vurup alırlardı Kadının gözleri yere kaydı Ve yüreği toprağa aktı Önündeki bir avuç toprak Otsuz Sıcak Ve yumuşaktı Ellerini toprağa daldırmadı Bu saatte artık neye yarardı? Doğurganlığı gözlerinde yazılı geçmişin izlerini unutmadığı Yüzünde çizili Yaşlı bir kadın Elinde bir baston Yanaştı Elbisesi Islak Beyaz tülbentte oyalar Dökülmüş seyrek Sesi yağmur damlaları gibi Zayıf ve titrek Ve elinde bir musaf vardı Sen o sun değil mi? dedi Rahmetli seni çok aradı Köyüne geldiğinde Bana muhakkak uğrar Biraz para atardı Nur içinde yatsın Çok iyi adamdı Artık neye yarardı? Tepelere varmak Sıcak toprağı kucaklamak Göz yaşı akıtmak Kime yarardı Durdu Ve kendi içine daldı Göz yaşı zaten Bileğinde bir kelepce gibi Hep vardı Hep ığıl ığıl içine Sinsice akardı İçinde hüznüne yakıt olur Yüreği yanar Kanardı Yaşlı kadın Parayı koynuna koyarak uzaklaştı Kadın ve toprak Yanlızdı Geceyi bekledi Bu tepelerde çakallar ulur Çakallar dolanırdı Bir mevlüt gecesi Halası söylemişti Bekledi Çakalları görmek için Bekledi Tepeler kara Tepeler ağu yeşilinden Katran karasına çaldı Kadının ruhu Karanlığın derininde yaşar Karanlıkları arardı Gecelerde koşar gecelerde yaşardı Artık vakit tamamdı Çakallarla çok ortak yanı vardı Kadının gözyaşı Çakalların salyası Hiç durmadan akardı Kadında bir çakal gibi Yalnız soluk alamaz Hep bir sürü arar Sürüsüz var olamazdı Yinede bulamazdı Aradığını Ruhundaki yanlızlık Hiç bir sürüde yok olmazdı Ve çakal ulumaları Dağları Tepeleri sardı Kadın şaşırdı Bu dağlarda Ne kadar çok Çakal vardı Ruhu esti kendi karanlığıyla Çakallara aktı Çakal sürülerine karışıp Karanlıkların mahkûmiyetine daldı