Dünya Boğazımda Kalır
A
Aydan Yalçın
0
Altın Yaprak
kara çarşafını giyinip de
ayağıma dolaşmaya başlayınca gece
acının tuğrasıdır hüzün
ay bakışlı gözlerimde
ki zehire keser kendini aşk
külünü soğutur sevginin
ve cesedine
gazete kağıtları örtüldüğü için
yüzüme suskusu düşer
cinayete uyanan bir kentin
göçebe ömrümde - birden -
çalmaya başlayınca / bir cankurtaran sireni
çöker yaşamıma
yavaş yavaş bir inilti
ellerimde ıslanır kent / soyunur zaman
ah ! her yer nasıl da
kül / is / duman
asılı kalır aşk / acı kimliğime yapışır
yutkunaman yaşamı
dünya boğazımda kalır...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş