Yoksun Ya!

kursağımda safran gözlü bir akşam zincirlenmiş yollar ayaklarımda tekerlekli sandalye tutsaklığı asiyim, karanlığı bir bez gibi yırtıyor sesim bir keşiş oluyorum satır aralarında zamanın oysa yanı başımızda yuvalanan ardıç kuşuydu sevgi aynı bedende çoğalmak yokluğunda üşümek ve sevişken kavak yelleri gibi savrulmaktı geceye ah! nerede şimdi köpüren dere kenarında ateşlenen beyaz orkide nerede gülce koklanan rakkase memeleri nar lekeli, baharatlı okşayışlar nerede kursağımda safran gözlü bir akşam zincirlenmiş yollar ayaklarımda tekerlekli sandalye tutsaklığı yoksun ya! tek ciğerle soluyorum yaşamı...