Yörük Kızının Çağrısı

Oy benim gözümün bebeği kara çadırımın orta direği oy benim ayran karası bakışlı ham çökelek kokuşlu yarim gel artık! hasretinden yanar oldu yüreğim... bahar geldi buralara gurbetim yüreğimin gelincikleri küs kalsa da bana nasılda efil efil kekik kokmak da oba çıkıver de Toros'ların en zirvesine çekiver içine sevda rüzgarını bir solukta... bu kış iki çul dokudum ıstarda yiğidim sanki çulu değil, seni dokudum gök nakışlar yaptım gözlerin diye ağzın oldu alaca nakışlarım gel erim, gel yarim, gel artık dayanamaz oldum... dün gece seni gördüm rüyamda bir kınalı kuzu vardı koynunda Gök Memedin karısı eşe bacı yorup da erinden haber var diye muştuladıydı ama senden bir haber yok hala... dün akşamüstü dönerken Andızlıalan'dan çıkageldi karşımdan Seyit Ali'nin Gülfidan büyümüş serpilmiş, gözleri çakmak çakmak hani aklımdan geçiriverdim bilirsin bizim Ali'ye akran... Oy! süzme yoğurdum, maki boylum, belalım beti bereketi kalmadı artık buraların kurtağzıda bağlatmıştım Emine karıya ama kurt yine kaptı on davarı bu kış da ah! ne yapacağım ben iki yaşlı, beş çocukla... tez gel! bekletme beni ey ömrümün törpüsü gel de şenlensin artık şu kara çadır...