Siz Biz ve Onlar

Seherdir Sokaklarda kendine şaşan tek tük ayak sesleri Kimi kez tarlalar sürer gibi Dalıp gider çizgisine cıgara dumanının Bir vapur kalkar istanbuldan Her yanı istanbul olan bir vapur Döner çark Döner çıkrık Canavar düdükleri Polis düdükleri Ve vapur Uzak Buruk Kanar yüreğinde yanık bir sevda türküsü Yüreği Kırık Sanki yenicamide bir güvercin vurulur O saat venedikte güvercinler Elleri ne kadar güvercin Birbirine bağlanıyor Gözleri özgür Bıyıkları gür Çığlık çığlığa martılar Çark çark Çıkrık çıkrık Çark çıkrık Çıkrık çark Bir vapur köpük köpük rıhtımdan ayrılıyor Bir vapur telaş telaş Tırnaklarım avucumu deliyor Cıgaramı çiğniyorum apacı Dönen dünyadır bu gıcırtıda Duyulur Kara vagonlarda hiçlenen bir serserinin Bütün bunaltısını yüklediği bir vapur Bir vapur Bir kelepçe Bir abdülhamit Dönüp bakmıyor yedi on yolcuları elleri simit Seherdir Kendine şaşan tek tük ayak sesleri Doldurur sokakları Kuşlar daha karışmamıştır şehrin gürültüsüne Ağaçlar daha bir ağaçtır bu saatlerde Uzak uzak yankılanır su sesleri Uzak uzak kurbağalar Seherdir Yiğitlere su vermekten döner kızlar Bir kadın uykudadır Bir kadın uyanık Bütün bardakları sevgiyle doldurup Yüreklerine akıtıyorlar Sonra bütün yüreklerini sevgiyle doldurup Hayır diyorlar Pişman değiliz Vapura telaş telaş bindiriliyorlar Vapur baştan başa istanbul Bir vapur Bir kelepçe Bir istanbul Döner çark Döner çıkrık Çark çark Çıkrık çıkrık Çark çıkrık Çıkrık çark Bir kadın Yüreği kırık Gözleri özgür ya bu çok önemli Başka hiçbir durumda bir insanın gözleri Böyle özgür olamaz Ve başka hiçbir durumda bir insanın gözleri Bir selamı böyle sıcak alamaz Gün doğar Kimseleri şaşırtmadan yeşerir kavga Bir umut Bir çığlık Bir yenilgi Bir kadın bir çocuğu büyütür usulca Nasıl büyütür kimseler bilmez Nasıl sarar sevgilerle Nasıl besler umutlarla Kimseler bilmez Bir yokluğu bir yokluğa katarak Höllüğünü ince eler büyütür Bir vapur Ayırır anayı yavrusundan Bir vapur bir tel örgü bir istanbul Canavar düdükleri havada vızıldar Bir ananın süt damarı sızılar Yavrum yavrum Başörtüsünde ömürlük çilelerin dokuması Bir kahramanlıktır analık Bir mermeri yontar gibi sabırla Değişen dünyadır yeşeren kavgada Aydın Hatipoğlu Siz biz ve onlar Sokaktan insanlar geçiyor Evrenin yiğit bahçıvanları Anıları ve umutlarıyla iç içe İnsanlar geçiyor Çocuk gözleriyle Şaşarak bakıyorlar sararan yapraklara Uzayı devşiriyor aklın tarlası Her gün her gün yeniden Yiten Bir umudu simgeliyor günebakan Bükerek boynunu İnsanlar geçiyor sokaktan Siz biz ve onlar Evrenin yiğit bahçıvanları Bir beynin hücreleri gibiyiz Çoğul Ve akyuvarları gibiyiz ekonominin Durmadan yenilenen hayatın Yazgısını yeniliyoruz durmadan Kahraman bir dağdan inerek Gün görmüş denizlerde çoğalan Bulut mu yağmur mu özlemin dili Toprağın çatlayan dudakları mı Yumuşak sözcüklerle söylüyoruz En katı gerçekleri Bulutlarla çiçeklerle kuşlarla Irmaklarla rügârlarla taylarla Ceylan mı korku mu namluda Ağzı köpük köpük bir atla koşuyoruz Siz biz ve onlar Evrenin yiğit bahçıvanları Tespihböceğinin evreni bir kısırdöngü Doğanın devingen yasasında karıncalar Bilmiyorlar Bir çocuğun elindeki çubuktan filizlenen sevinci Bimiyorlar Ölümün bazen nasıl bir eğlence olduğunu Ülkemde çocuklar Bir acıdan bir sevinç çıkarmayı biliyorlar Burnu hırızmalı ve sümüklü Topuğu halhallı yalınayaklı kızlar Sıtmasını işediği çorak toprakların Ayrı bir dünya olduğunu Biliyorlar Sokakta insanlar Siz biz ve onlar Kızaran yaprakların hüznünü anlıyoruz İhtiyar atların içekapanışını Şaşmıyoruz yıldızlardan damlayan Söğütlerin saydam ışıltısına Gülen gözlerinde bir çocuğun Şarkısını söyleyen bir beyaz kuşun Çürüyen bir ağacı nasıl sarstığını Duyuyoruz Tutsaklığın nasıl bir sanrı olduğunu Ölümün duvarlarına ellerini dayayıp Hep beraber bir türküyü söylemenin coşkusunu Kalleş bir ölüme gidenlerin Birbirine sarılan kollarında Yaşamanın şehvetini duyuyoruz Siz biz ve onlar Evrenin yiğit bahçıvanları