Kurşuna Pazar

A Aydın Öztürk
0 Altın Yaprak
Bir nefeslik canım kaldı şu dünyada O da kurşuna Pazar mı olsun Yağmalanan hayatımdan kalan ne varsa Bir nefeslik canım kaldı şu dünyada O da kurşuna Pazar mı olsun Yağmalanan hayatımdan kalan ne varsa O da kaldırımda niye çiğnensin bir gözyaşı kadar incinmiş gidiyorum bu kentin yüzündeki acıdan afişleri bir bir yırtarak duvarlardan bir gözyaşı kadar incinmiş gidiyorum burçları hala öfkeyle mağrur Bizans surlarının oyuklarında Titreşen kimsesiz çocukların İsten kararmış gülüşlerine Biraz umut sürerek Bir gözyaşı kadar incinmiş gidiyorum Taşlar gibi çiğnendiğim Arnavut kaldırımlı sokaklardan Sökerek gençliğimi El ayak çekilince semt pazarlarında Çöplerde zerzavat arayanların Mahçup gözleriyle çivileyerek yüreğimi Unut ve sus demiyorum Yutkunmuyorum,içimi çekmiyorum, inkar etmiyorum Hayatın granitten bir dağı Ellerimizle yoğurmak olduğunu Sevginin körüğüne inatla asılıyorum En olmaz zamanlarda türkü söylüyorum Acımasız bezirganların elleri uzanırken Soframızdaki son lokmaya Sunturlu küfürleri esirgemeden dilimden Bilinçle kuşanarak yüreğimi Çelik tırnaklarımı geçiriyorum Bileklerine kravatlı hırsızların Ekmek gibi tüten sevgili Çorbamdaki reyhanın tadı Kanma bu afyondan masallara Kaybolma genzini basan bu esrarın dumanında Akla ziyan bir yalandır Ahşapları çürümüş eski konaktaki kızın Bir gün starlar gibi dönebileceği sokağına Kalk o tüyleri parlak ekranın karşısından Sana ne o uçkur hikayelerinden Kucaktan kucağa hayatlardan sana ne Son nefesimi çekerken sigaramdan Ateşini bastırıyorum tenlerine bu renkli balonların Bir bir söndürüyorum yalancı gülüşlerini Onların çatapatları arasında gidiyorum Ekmek gibi tüten sevgili Çorbamdaki reyhanın tadı Seni emanet ederek aklındaki cesarete Gidiyorum Yıldırımlar düşüyor içimdeki ıssızlığa Bu kente karşı yalnız ve uykusuzum Işıkları çoktan sönmüş pencereler Oyulmuş gözler gibi bakıyor yoksulluğa Yanağımdaki yaşı silmeden Ama acımı da sindirmeden bu yaşla Daha çok sokuluyorum Che gueveranın gülümseyen fotoğrafına Bu yalanla aramdaki perdeyi çekiyorum Denizdeki bütün yakamozları uyandırıyorum Haber salıyorum dolunaya Yan gelip yatıyorum döşeğine samanyolunun İçimde sen İçimde direncimin çeliği Bir şiire karışıp gidiyorum

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.