Senin Yokuşun Bu

Seninle bir bir indiğimiz, Taş merdivenleri çıktım az önce. Hani sabun gibi kaygan, Aralarında sarı-yeşil çiçekleri olan. Bakkal Ali yapmış yine yapacağını, Sigaraları yapıştırmış cama diliyle. Kapısı hala yeşil, kör kilidiyle birlikte. Sana çıkan yokuşta hep meraklı gözler, Kırık camlar, yamalı duvarlar. Demirci Yakup amca Üç-beş kapısına iki ellilik dizmiş, Hep yek gelirse mars edecekmiş. Senin Yokuşun... Seninle bir bir indiğimiz, Taş merdivenleri çıktım az önce. Hani sabun gibi kaygan, Aralarında sarı-yeşil çiçekleri olan. . Hacer Abla yine bağırıyor, Korkuluğu hiç olmamış ivedi bir balkondan; “Hele eve gelme de sen gör o zaman” Camgöz! Camgöz'ü gördüm yıllar sonra Şu senin düşüp, kolunu kırdığın yolda. Altı yavru peşinde, dolanıp duruyor Ve artık eskisi gibi, herkese havlamıyor. Ne güzel günlerdi, Camgöz, Deli Can'ın peşine düşer O da her defasında aynı çatıya pineklerdi. Sonra Zehra Teyzeyle uğraş dur; “O çocuğu oradan indiremeyin de görün, görebileceğiniz bugündür, yarın sondur!” Senin Yokuşun... Seninle bir bir indiğimiz, Taş merdivenleri çıktım az önce. Hani sabun gibi kaygan, Aralarında sarı-yeşil çiçekleri olan. Hikmet Dede, Gavur Ali'nin kahvesinde. Elinden düşürmüyor çanta ve asasını Çoluk çocukta yok hani Kime bırakacaksa bunca mirasını. Seyid Efeyle selamlaştık, Küstük yıllar önce daha bu yıl barıştık. Çocuk dörttü şimdi beş olmuş Adını da AZRA koymuş. İliklerime kadar titriyorum, “Başka isim yok mu, Neden AZRA ? “ diyorum. Senin Yokuşun... Seninle bir bir indiğimiz, Taş merdivenleri çıktım az önce. Hani sabun gibi kaygan, Aralarında sarı-yeşil çiçekleri olan. Sana çıktıkça ürperiyorum, Eskisi gibi içime; “Gel geri dönelim, korkuyorum” diyorum. Mezarında hala çiğimsi güller Yolunmuş yaban otları, Silinmiş teker teker isimler. Seyid Efeyle selamlaştık. Biz küstük ve sana aşıktık. Çocuk dörttü şimdi beş olmuş Adını da sana bakıp AZRA koymuş. AZRA!... Senin Yokuşun Bu... Sana çıkan, Ömrümün en yoksul yokuşu! Hani sabun gibi kaygan, Aralarında sarı-yeşil çiçekleri olan....