Suskun

Derin bir sessizlik vardı sözlerinde Bir şeyler anlattın Duyamadım Neydi acıtan içini Bilemedim Oysa birlikte şarkılar söylemek isterdim seninle Öylesine geçip gittin yanımdan Bir sessizlik vardı duruşunda Çözemedim Belki bir nehir kıyısının uyku tutmayan gürültüsüydün İçine girip yüzemedim Kıyısında oturup bekledim Sahi nereye gidiyordun Yıllar sürdü yolculuğun Gelemedin Bense bir nehir gibi seriliyordum önüne Soyunup tüm korkularımdan yavaşça Sana cümleler diziyordum bahar havasında Oysa sen karanlık kışlara gidiyordun Güneşi göremedin Ellerinden kançiçekleri dökülüyordu Kar çiçekleri yağıyordu üstüne yollarımın Sesinde derin bir acı Bende derin bir suskunluk vardı Bekliyordum kıyısında nehrin Belki hiç olmayacak dönüşünün Yaralı çığlığındaydım Nehir akıyordu Sen gidiyordun Kan çiçekleri açıyordu Benimse içimde Nehirler taşıyordu Sürüyordu ardı sıra ne bulursa peşinden Geriye suskun bir nehir yatağı Suskun bir veda Suskun bir özlem kalıyordu Bir de yollarımda kar çiçekleri.