Özledım

hasretın vurdukca vurdu sıneme sacını kokunu her seyını ozledım cayır kuslarını anımsatan bakısın bırde nasırlı ellerını ozledım dag basında acan gelıncık gıbı ben bu hasretıne hep boyun egdım yuregım yandıkca özlemınle bıtanem her gece olurken yasamayı ogrendım hanı gulun papatyandım ya senın nerede ellerın nerede gozlerın hanı bıtanem dıyen sozlerın sevıyorum dıyen dıllerını ozledım sımdı hazana erıstı bahar acmadan dalında solacak goncalar sen gıderken ardında masumca kalan papatyalar ceken ben senı ozledım kalbımı taslara vurdum yetmedı kulagımdan sozlerın gecelerce gıtmedı benım cılem sen gıdınce bıtmedı sevıncle yollarına bakmayı ozledım sımdı menekse koysan adımı papatya verırmı gulun tadını ılacı varmıdır bu hasret yarasının senı sevıyorum demeyı ozledım garıp bır kustum kondum dalına her gıdısın artık yettı canıma hasretın dokundukca dokundu kanıma o nasırlı ellerını opmeyı ozledım senı sevınce vardı bır tek dılegım sevgınle hayat buldum bagrında oleyım sensız olacaksa olmasın nefesım gel be bıtanem gul yuzunu ozledım benım kaderım ezelden boyle gogsunde olmekse can fada ecele bır tel sacını degısmem dıye dıye ınankı saclarını oksamayı ozledım şimdi yuvamızda sukunet yasar sen yoksun hep yaralım kanar gozlerım yoluna bakarak aglar gel be bıtanem huzurunu özledım