Arkası Dönük Gölge (devam)

Ne yapsın? bıraksın mı öylece... Rüzgarın savurduğu yapraklar gibi tüylerin de sağa sola savrulmasını mı izlesin. olmaz! Eğilip,alıyor iki parmağının arasına gri renkli üç duyu! Kapıyı örtüyor Titriyor! ellerinde üç tüy. Üşümüş kanat dalları. Soluksuz ölüm. *Acaba Ölümsüz olmak ister mi? *Yoksa ölümlü bedenine kavuşmak mı? düşün! düşün içinde sarmalasa bıraksa maviden tura Acep! iki yaprak arasında ısınmak mıdır muradı? Ona kalsa kalbinin yanına düşen kuytuda saklar.sonra bağrını açar uçururdu.çırpınan şakımaları da cabası... Zaman kısa; gün iki,yarın son. uykusuz günlerin yoldaşı kalem. Kararla! Tüyleri göğüs kafesinin tam ortasına sıkıştırıyor.Ak göğüsleri buram buram ful kokusu. Yaşama can veren canı alan gücün sığınılacak nuruyla.Şevkle,inançla,ışıkla birleşen sıcacık şimdi. Sabahın ilk güneşi penceresine vuruyor.çıtır çıtır! Açıyor pencereyi. Karşısında yeşil mavi karışımı derya.Üstünde geniş kanatlarını çırpa çırpa uçan beyaz bulut kümesi. Aydınlık,aşkın bir günün müjdecisi. Sahi nerede kaldı? Umutla! Yüzleşecek iki yüzün rengini saklayan gözlerin sürmelendiği kapılar aralanıyor.Kamaşan bebekler büyüyor büyüyor. Kadın: Alın. görmeden gözlerinizi, gözlerimi size veriyorum. Ruhunuz ölümsüz.Ama ölümlüdür teniniz. Kapatıyor kapıyı. “Uç bakalım Semaya,duyumsayan ben olayım zamanı.“ bin veren hayattan öz yaşlarıyla öz bulmaya gidiyor düşlerinde şimdi.