Kıyametin Ardından Ordayım

Dikenli bir yalnızlık göğsümde Hayatı kamaştıran gülüşlerimde Üşüyor düşler Düşüyor gül mavim Atıyor sol yanımda siyah Güm güm… Avuçlarımdan akıyor Sana eksik çağlayan Bir adım ötesi tutsak kan Memleketi gözlerimin, ağlayan Eskitilmiş bir yangın yüreğim Komşu ülkesi gidişlerin. Üzülme sakın yar… Ölüm kınalı bir türküdür Ellerime yakılan. Çıplaklığım güz Gözlerinde boğulan ateşim Avuçlarında ufalanmış Gecelerin sis'ine yenik düşlerim. Hadi, gelin kurşun sıkın siz de Yüreğimin nemli duvarlarını yıkın. Ey suskun hayat… Ağlar gözlerim şiirce Senden evvel davranır Kekeme şarkılar Yaralarımı sargılar… Kanarım "- gitme" desem "- Yalnızlığa itme" desem Gözlerimde yağmur ıslanır Suskunluğum sızlanır. Fakir sözcüklerim, Zeytin tanesinin ekmeğe sevdasıdır. Gecelerin hüznü tek ışığım Toprağın unutamadığı kızın Deli yağmur sevdasıyım Yüzümün zamansızlığına bakıp Sanmayın ki aşığım Sakın… İlk yaz'ı çağrıştırmayın sakın Elişi hüzünlerimi almayın yüzümden Taşınıyorum adressizliğimden Acılarımı toparlayıp bavuluma Yüreğinin arka bahçesini düşleyip Umudu geçirdim gönlümden. Sancılı yıldızlarımla Sana geliyorum sevdiğim. En sevdalı şafak güllerimle Güneşe yazıp sessiz çığlıklarımı Kıyametin ardından ordayım.