Anlatı(aysel Yazıcı)el,üçüncü Kısım
A Aysel Yazıcı
0
Altın Yaprak
Gördüğü manzara karşısında ne diyeceğini bilemiyordu,nereye gelmişlerdi böyle?
Sadece yarım saatlik bir yol gitmişlerdi,karşılaştıkları tablo ise masal diyarından çıkmış
gibiydi.....
Birbiri ardısıra bir çok cümle sıralandı zihninde
hiç birini söylemedi...
Kısaca:
-Evet çok beğendim,masal diyarındayım sanki,demekle yetindi....
Çocuk gülümsedi ve devam etti.
-Siz dinlendiğiniz zaman sizi bu görüntüye benzer başka yerlerede götürürüz
dilerseniz kalabalık olarak dilerseniz yalnız kalarak bu görüntünün tadını çıkarabilirsiniz
dışarıdan gelen ziyaretçilere alışığız biz,onlar genelde böyle yapıyor.....
sonra biraz çekimser biraz da meraklı gözlerle kadının elinin gittiği boynundaki kolyeye uzun
uzın baktı......
Kadın çocuğun bir şey sormak isteyipte soramadığını farkeder farketmez söze atıldı...
-Kolyemi ilk gördüğümde benimde çok ilgimi çekmişti
bu bir çeşit taş
maddi değeri yok,çok sevdiğim bir büyüğümün hediyesi
bana şans getirdiğine inanıyorum,çıkarmıyorum boynumdan,dedi.
Kalp şeklindeki nerdeyse bir ceviz büyüklüğündeki siyah taş kolyenin özelliği bu kadar ile
bitmiyordu şüphesiz....
Kadın şimdilik sadece bu kadar açıklamıştı
ne var ki küçük çocuk aldığı cevaptan çok mutlu olmamış gibi duruyordu....
-İyi de,üzerinde bazı harfler var,bunu anlayamadım
bu bir dua mı
yoksa başka bir şey mi acaba?
Bu meraklı ve sevecen küçük çocuğa tatlı tatlı gülümsedikten sonra
-Dua sanırım,diyerek konuyu kapattı..
Bir beş dakika sonra kalacağı otele gelmişlerdi
Murat ve küçük erkek kardeşi bagajı boşalltı,kadının yerleşmesine yardımcı oldu
izin isteyerek otelden ayrıldılar
Yol boyunca(otobüsde) meraklı gözlerle ve sorularla olağanüstü yoran yol arkadaşlarından
sonra şehre adım attığından beri ona eşlik eden bu iki insan içini bir parça olsun rahatlatmıştı
aslında..
Hiç tanımadığı bir yerde idi şimdi, (yaşadığı şehirden bir iki tanıdığının yardımcı olmasıyla bu
yabancı olduğu şehre gelmişti,o tanıdık kişilerin akrabası olan Murat ve kardeşini ise ilk kez
görmesine rağmen onların misafirperverlikleri karşısında çok duygulanmıştı)evimden kmlerce
uzakta beni çok mutlu ettiniz,yoruldunuz
onlarca yüzlerce teşekkür etsem azdır sana Murat ,sana ve bu küçüğüme diyerek onları
yolculamıştı
o kadar yorulmuştu ki üzerindeki elbiseyi çıkaracak,banyoya girecek hali kalmamıştı...
Olduğu gibi elbiseleriyle yatağa kıvrıldı,gözlerini tavana dikti
-Allah'ım daha ne kadar sürecek bu yaman yolculuk diye diye uykuya dalmıştı.....
Aysel Yazıcı
Temmuz,2011
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş