Anlatı(aysel Yazıcı)el,üçüncü Kısım

A Aysel Yazıcı
0 Altın Yaprak
Gördüğü manzara karşısında ne diyeceğini bilemiyordu,nereye gelmişlerdi böyle? Sadece yarım saatlik bir yol gitmişlerdi,karşılaştıkları tablo ise masal diyarından çıkmış gibiydi..... Birbiri ardısıra bir çok cümle sıralandı zihninde hiç birini söylemedi... Kısaca: -Evet çok beğendim,masal diyarındayım sanki,demekle yetindi.... Çocuk gülümsedi ve devam etti. -Siz dinlendiğiniz zaman sizi bu görüntüye benzer başka yerlerede götürürüz dilerseniz kalabalık olarak dilerseniz yalnız kalarak bu görüntünün tadını çıkarabilirsiniz dışarıdan gelen ziyaretçilere alışığız biz,onlar genelde böyle yapıyor..... sonra biraz çekimser biraz da meraklı gözlerle kadının elinin gittiği boynundaki kolyeye uzun uzın baktı...... Kadın çocuğun bir şey sormak isteyipte soramadığını farkeder farketmez söze atıldı... -Kolyemi ilk gördüğümde benimde çok ilgimi çekmişti bu bir çeşit taş maddi değeri yok,çok sevdiğim bir büyüğümün hediyesi bana şans getirdiğine inanıyorum,çıkarmıyorum boynumdan,dedi. Kalp şeklindeki nerdeyse bir ceviz büyüklüğündeki siyah taş kolyenin özelliği bu kadar ile bitmiyordu şüphesiz.... Kadın şimdilik sadece bu kadar açıklamıştı ne var ki küçük çocuk aldığı cevaptan çok mutlu olmamış gibi duruyordu.... -İyi de,üzerinde bazı harfler var,bunu anlayamadım bu bir dua mı yoksa başka bir şey mi acaba? Bu meraklı ve sevecen küçük çocuğa tatlı tatlı gülümsedikten sonra -Dua sanırım,diyerek konuyu kapattı.. Bir beş dakika sonra kalacağı otele gelmişlerdi Murat ve küçük erkek kardeşi bagajı boşalltı,kadının yerleşmesine yardımcı oldu izin isteyerek otelden ayrıldılar Yol boyunca(otobüsde) meraklı gözlerle ve sorularla olağanüstü yoran yol arkadaşlarından sonra şehre adım attığından beri ona eşlik eden bu iki insan içini bir parça olsun rahatlatmıştı aslında.. Hiç tanımadığı bir yerde idi şimdi, (yaşadığı şehirden bir iki tanıdığının yardımcı olmasıyla bu yabancı olduğu şehre gelmişti,o tanıdık kişilerin akrabası olan Murat ve kardeşini ise ilk kez görmesine rağmen onların misafirperverlikleri karşısında çok duygulanmıştı)evimden kmlerce uzakta beni çok mutlu ettiniz,yoruldunuz onlarca yüzlerce teşekkür etsem azdır sana Murat ,sana ve bu küçüğüme diyerek onları yolculamıştı o kadar yorulmuştu ki üzerindeki elbiseyi çıkaracak,banyoya girecek hali kalmamıştı... Olduğu gibi elbiseleriyle yatağa kıvrıldı,gözlerini tavana dikti -Allah'ım daha ne kadar sürecek bu yaman yolculuk diye diye uykuya dalmıştı..... Aysel Yazıcı Temmuz,2011

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.