Bekle

A Aysel Yazıcı
0 Altın Yaprak
gözlerimi yumduğumda ellerimi uzatınca saçlarını tutacak gibiyim o iri dalgalı, siyah atlasdan bir örtü rüzgarlara yelken açmış saçlarını düşlüyorum sarılmak istiyorum sana seninle yürümek seninle koşmak seninle konuşmak yeniden sevdiğimiz yerlere gidiyorum hep sözleştiğimiz saatlerde aynı taşın üzerine oturuyorum kayalıklarda yosunların kokusu hiç değişmemiş aynı kokuyu alıyorum sanki seninle bugün ayrılışımızın üçüncü yılı bir martı gelip kondu evimizin damına çok geçmeden bir diğeri geldi yanına mutlu mesut bir aile gibi sevdiğin her şey içimde saklı sevdiğimiz yerlere gidiyorum hep yüreğim dolusu sevginle, içim buruk her zaman tek söz verdiğimiz gün olduğu gibi aynı çeşmeden sular içiyorum kana kana içim yandıkça aşkın ile biliyorum elinde olsaydı toprağı alt üst eder gelirdin bana çağırmasamda hissederdin yalnızlığımı mahsunluğumu çiçekler ekiyorum en sevdiklerinden özlem dolu,direnen gülüşlerimle avuç avuç taşıyorum gözyaşlarımı göz pınarlarımdan alabildiğince toprağının üstüne çiçeklere su niyetine her bir hücrem toprağına karışana dek şimdilik böyle bekle!! Mayıs,2011

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.