Oğul

kızlarım oldu benim dokuz ay karnımda taşıdığım çocuk yaşımda anne olduğum kızlarım birini hiç emziremedim üzüntüden kaçmıştı sütüm diğerini nerdeyse iki yaşına kadar emzirdiğim kanımla canımla beslediğim kızlarım gözlerinin içine bakmaya kıyamadığım canımdan can etimden et kızlarım ne ettiysem hayatta öncesinde olan kızlarım sonra gün geldi kızlarım büyüdü kocaman oldular başka başka çocukları da evlat gibi sevdim hem kızlarım hem oğullarım oldu benim karnımda taşımasam bile emzirmesem bile beni anne görebileceklerim ah oğul ah sen ise bir başka hediyesin içime söylesek kimseler inanmaz halimize o yüzden en iyisi mi hiç dememek ah oğul ah gözümün nurusun kim der ki benim değilsin her hareketinle tıpatıp sanki bensin olmadı yapamadık anlaşamadık babanla anan dualarıyla korudu beni sağolsun her namazda beni andı,saydı sen oğul sen o çok istediğim oğul özlemim seni bana verdi ya baban oğul diye sırf bu yüzden bile çok yaşasın..! (Çocuklarım H.YAZICI N.YAZICI ve manevi oğlum H.EROĞLU için)