Zamana İnat

arasında saat farkı olan ülkeler gibiyiz Ümit görünen o ki ben dünyada karanlık gecede sen bilmem nerede aydınlık günde istemezdim böyle olmasını ümitsizliğime ümit imiş şiirin gerçi eş dost çoluk çocuk benim içinde şair diyor ya, desinler bakalım!! şair görünen yanımız şair yanımıza ağlar, kim için bu göz yaşları kolay mı sanılır dökülen kelimeler... yürekten her dem her telden içten gece gündüz bilmeden dönmem mi gerekti dünyada... ne uykumuz kaldı şimdi ne de güneşimiz bunu bir ben bilirim birde her gece seninle şiirine daldığım şiirim bilir iki satırımız beş kuruş etmez halimize bakıpta gülesim geliyor bunca karanlık arasında ne gerekmiş acaba şairin yüreğine? her bir adım atışta sağır ve kör dolu bu yerde beni canlı kılan içimdeki müzik ile içimdeki çoşku bile solgun ve ölgün bir halde sensiz kalmış bir dünyada yalnızlığıma içerliyorum için için isyan etmiyorsam yalnızlığını tanıyor olduğum için bir gece ansızın çıkıversen ortaya geliversen buraya alıversen avuçlarımdaki kısırlığımı avuç içlerindeki terden çoğalsak yanıma sokulsan iyice kalbim yerinden çıkacak gibi küt küt atsa minik bir serçenin ölmeden önceki son çırpınışına benzetsen yürek atışlarımı korkma ben buradayım seni hep seveceğim desen saatlere inat.... zamana inat aşkla!! 31 Ocak İstanbul/2011 ( Ümit Yaşar Oğuzcan'a..)