Değerse Dudaklarım

Değerse dudaklarına dudaklarım bir çocuk kayar yosunlu bir kayanın üstünden kocaman bir hortum çıkar ne var ne yoksa toplar bahçelerimden... değdiğinde dudakların bir şelale yolundan çıkar! dev bir kaya arasından gürül gürül bulut, tepe demeden akar...akar... alnıma rengi mavi bir su damlar tüm vahalar orada buluşur gök bulanır, bir mum kendiliğinden yanar... dokundukça dudakların, kış güneşinde serçeler en tatlı kırıntıları toplar patikalardan, bir ördek başını göle daldırır ardından... göl hülyaya dalar,dişlerim ıslanır bir karınca taze bir darı tanesini kaldırır yağmurun ağır damlasının altından... sen öpünce beni bir kanal açılır içdenizlerden okyanusa! balıklar camdan bir kanat takar karabataklar aklanır dalga içinde köpük sıçrar bulutlara fırtına patlar, yeryüzünde bir yerlerde bir tohum çatlar... dudağın bana değince bir şahin pençesindeki güvercini bırakır! mutlu bir çocuk öğlen uykusuna yatar, üç elma kış uykusundan uyanır.. kabileler göçe başlar dünyanın bir ucunda ölüm uykusunda koalalar kirpiklerini kımıldatır... benim dudaklarım sana dokununca, kırlangıçlar kanatlarını sislere saklar bedenim uzar, için minelenir -ki onca- kavga susamlanır hayat boyunca bir tek saniyeye huzur sığınır.... sen ve ben öpüşünce... tüm insanlar gülüşlerini göğe çevirir Alem aşk içinde devinir, öldüm sanırım... dokunursa dudağına dudaklarım, 18 yaşımda ömrümün donar kalırım....