Dile kolay; gönül’e zordur ayrılık

Hadi bir cümlede sen öldür beni Varsın cellâdım olsun sözlerin. İlmek ilmek as boynuma sözlerini Her gün ölmektense bir kez ölürüm sevgili… Akrebin zehrini akıtırım saatlere Uyuşan zamanın geçmezliğiyle Düşe kalka yine sana gelirim Yeter ki Gitmelerin kadar alçakça olmasın sevmelerin… Parmak izlerini silmelisin yüreğimden Bir İstanbul hatırası İhanet bırakmalısın avuçlarıma Birde bitmeyen bir gece geride, En okkalı küfrüyle abanmalı üzerime… Ne zaman biter ki bu yalnızlık? Kaç kere daha yalnızları oynar bu yürek? İnan bana görmüyorum sevgili Görmüyorum yüreğini Bu ayrılık beni kör eyledi… Kapatın kulaklarınızı Duymayın çığlıklarımı Burada körler sağırlar birbirini ağırlar Üzerime salacağın bütün kelimeleri Kuşanmalısın şimdi Kısacası ayrıldık demelisin Ayrıldık… Biz bir sevdayı bile yürütemedik Aynı yolda beraber yürüyemedik…