Ağlamaktan Yoruldum
A
Ayten Karakaş
0
Altın Yaprak
çocuk yüzler var belli belirsiz hayallerimde
kim bunlar
gülen, oynayan
biliyorum
müebbet hapse mahkum zaman
aldırmıyor…
nedendir satırlarım hep özleme dair
sana dair…
anlamı kaybolmuş cümlelerimin
yüklem hanesine yazılıyor sevgi sözcükleri
öznesi hep sen…
kaçıyor bazı gecelerde tebessümüm
bir kuyruklu yıldızın arkasına takılıp
yitiyor…
düşüyor düşlerimin sevdadan yana rengi
bir ayışığında yanıyor sırrına kaçıp…
gölgelerin sessiz hüzünleri gözlerimde hapis
gözyaşlarımda izlerin hep kayboluyor…
bir yerlerde bitiyor acı son damlasını akıtıp
kırmızıya bulanıyor yürekte
kanıyor…
yalnızlık cenin misali takılı kalmış bağrıma
için için emiyor ruhumu
eşini kaybetmiş…
kalemim hep aynı renk yazar olmuş seni
görünmez gecenin karanlığında kelimeler
kararıyor…
rast makamında çalıyor sokak çalgıcısı
''bir gece ansızın gelebilirim''
bir gece ansızın gel…
bir vapurun çığlığından kopup geliyorsun sahilime
tanıdık bakışını yüzüne takıp
bakıyorsun
ay dolunay
ben gece…
adımlarım hep sana / daha yakın / daha yakın
yeni yürüyen yetmeler gibi tökezleyip
düşüyorum ellerinden…
bakışların arkasını dönmüş yüreğime
ateşim harlanıp yanarken /daha çok/ daha çok
son deyip akıttığın gözyaşlarınla
düşüyorum gözlerinden
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş