Bana

yansımam yanıldı gözlerinde sönerken bir ay ışığından verdi biraz yalandan yıldızlar parladı lamba söndü başak tarlasını yaban otları basmış buğday taneleri dağa çıkmakta ateşin odu doğmuş ellerimden küller akar nidası arşa çıkmış sevmenin bulutlar mendil satar gözlerime bir el görülür sessizce veda duyar ağlar… ümitler hazana dönmüş baharlarda solmuş papatya kokar kelebek bir defter yaprağında son kanadının çizilmesini bekler bir araba geçer dağın eteğinden tıpkı yıllar önceki gibi içim yanar üç adım gerimde benliğim hapsolmuş geçmişe üç adım ilerideki sevdamdan kaçar hisler sadece lafta kalmış sevgi pazarında görünen yüzler haraç mezat kapışılır katılaşır sensizlikte düşünceler ruhum donar yaşamak öyle güzel bir o kadar güzel ölmek ellerim tanırken artık seni olmasan da artık kim ister bu bedeni ………….. ruhum sevgine amade… tarih: reenkarnize bir zaman