Gece Aktı Gözlerinden Ağladıkça

ıslak gözlerin içime neler ekti bir bilsen hiç olmadı benim için ağlayan böylesine seven bakamadım yüzüne belki okursun gözlerimi diye kaçırdım gece en gerçek dostum saklanmak belki de bir ömür yaşadığım zorluklardan düne kadar karanlığım yeterken bana bugün yıldızının sarhoşuyum içindeki beni kıskanmamak elde değil korkuyorum ellerini tutmaya belki de canım çok yandığındandır ertelemelerim bekletmelerim hiç bilmiyordum bu kadar üzdüğümü dün gözlerini görene kadar ve gidişini çaresiz seni anlamadım diye kahrederken her şeye sen içimde bin kahır kanıyordu hayata hani bilmiyorum demiştim ya sana biliyordum aslında sen kıyamazsın bana değil dokunmaya bakmaya bile kıyamazsın ne kadar daha sürer bilmiyorum hayatın ne getirip götüreceğini de ama hiç görmemiştim daha önce ıslak gözlerini beni sevdiğini söylerken bir kitap olsan bitirirdim romanımı senle son diye önsözü olmayan bir roman son sayfası sen… tarih: yaşanacak bir zaman...