Ay Vurunca Yüzüme

bu böyle bir şiir işte ay girince geceye bu şiirde bakır yeşil çuha delik deşik lekeli masalarda ihtiyarlar en kimsesiz ihtiyar kahveler nargilesiz bu şiirde çatanalar denizsiz çocukların gözü pamuk helvacılarda kadınların kocaları haylidir işsiz badem çiçekleri kırağı pası bahar ayaksız elsiz sıkıyönetim gecesinde bir yüzün kalmış çırılçıplak kimliksiz bu şiirde aşk yüzümde unuttuğun utanmasız bakışın mor kumlarda çürümüş deniz kabuğu ikindi güzlerine düşürdüğün bir tarih bu böyle bir şiir işte ay vurunca yüzüme