O Düşler

o düşler yüreğime yağmurlarla düştüler geçerken içimdeki göçebe iklimlerden beni bir kez olsun terk etmediler o düşlerdi, anızlarda, çitlembik göllerinde elmas küpelerinde çıngıllı sabahların onlardı çılgın akasyaların salkım saçaklarında çangır çığlık uçuşan çingene çiçekleri o köy evinin göç yorgunu telgraf direkleri günü-birlik kaygılar, saz benizli sevinçler elim- sende sevgiler, ak dikenler içinde o düşlerdi gizlenen yer altı kentlerinin loş tünellerinde kıvılcımlar, korkular, yalınayak acılar bataklıklar, ihanetler içinde ve mercanlar içinde mezarlıklar, karlar, buz tutmuş yollar ateşler, genç ölüler tutuşan parmaklıklar karartılan ışıklar, çürüyen otlar yalnızlıklar içinde paramparça, acımasız ve korkunç güzeldiler onlardı kalbimde ateşlerle peşine düştüklerim bir başıma soluksuz koştuklarım onlaraydı, her yanlıştan bir kurşun o düşler kırılgan aşklar gibi mağrur ve en baştan yeniktiler nerde şimdi gözlerimden çalınan o gülüşler? o düşler köpüklerde eriyen martı sesleri orman kokulu rüzgâr yağmur sonrası inen derin sessizlik gibi uzaklarda yittiler -bana özlemlerin acı yeşili kaldı derin nehirler gibi kocamış yeryüzünde o düşler yağmalayıp yüreciğimi akan günle gittiler ne yazık ay ışığı bile onları geri veremez artık örtün kalbim ıssızlığın mor yorganını