Son Armağan

yalnız bir ağacın öldüğü yerde üç kere döner kuşlar sunmak için kederi yaprak perilerine koruyun onu koruyun sonsuz uykusunu bu iyi ağacın kutsayın onu güzel sözlerle yeni doğmuş bir yıldızın ışıklarıyla örtün suçsuz gövdesini kimsesiz gövdesini sarın iyi sözlerle sözlerdir artık sadece beklediği yaşayanlardan hiçbir işe yaramayan boş sözler bitti işte, ne rüzgâr ne ağaç kurtlarının şenlikli çıtırtısı gece ne ay ışığı ne lanetli karanlık ne de canlı gülüşü günışığının okşayacak onun kabuklarını dönün kuşlar, kuşlar dönün gözyaşları akıtın sönen yapraklarına yaşamın son armağanı olsun ağaca dönün kuşlar üç kez daha ağacın tek başına öldüğü cıvıltılı ormanda