Boğulan Şair

Senin seyircilerin düşman Senin yargıcıların düşman Öylesine yenmek zorundasın ki Kıl payı bırakmadan Sayısız genlerle donatmalısın İmgeden kristallerini Ki kamaşsın gözleri Yüreğinden yansıyan ışıltılardan Elmasını öyle yontmalısın ki sözcüklerden Bakırı kükürdü çevirip altına Ki gözlerini alsınlar da kör olsunlar Kanının akkora kesmiş parıltılarından Her şair gibi değilsin sen İşin zor ki ne zor Yargıcıların bakışlarında parlıyor Keskin dişleri köpekbalıklarının Her şairin bir çalgısı var Senin tek çalgından duyulmalı orkestralar Her şair senin gibi değil İşin zor ki ne zor Seyircilerin tırnakları sende Yargıcıların dişleri sende Her şairin bir sesi var Senin sesinden haykırmalı korolar Yine de yenik sayarlarsa Yok sayarlarsa yine de Öylesine yok olmalısın Taksınşar nişan diye cinayetlerini Şiirin koynundayken suç üstünde Seni boğdukları zaman