شمارهٔ ۶۷
ا ازرقی هروی
0
Altın Yaprak
ناگاه همی زدم من ای شمع و چراغ
از شهر به باغ با دلی پر غم و داغ
باغ ار چه بود جای تماشا و فراغ
دوزخ بود ای نگار بی روی تو باغ
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş