بخش ۱۸ - حِکایَةُ العابِدِ الَّذي کانَ قوتُهُ العَلَفَ لِیَأْمنَ دینهُ مِنَ التَّلَفِ

ش شیخ بهایی
0 Altın Yaprak
نوجوانی از خواص پادشاه می شدی با حشمت و تمکین به راه دل ز غم خالی و سر پر از هوس جمله اسباب تنعم پیش و پس بر یکی عابد در آن صحرا گذشت کاو علف می خورد آن آهوی دشت هر زمان در ذکر حی لایموت شکر گویان کش میسر گشت قوت نوجوان سویش خرامید و بگفت کای شده با وحشیان در قوت جفت سبز گشته چون زمرد رنگ تو چونکه ناید جز علف در چنگ تو شد تنت چون عنکبوت از لاغری چون گوزنان چند در صحرا چری گر چو من بودی تو خدمتگار شاه در علف خوردن نمی گشتی تباه پیر گفتش کای جوان نامدار کت بود از خدمت شه افتخار گر چو من تو نیز می خوردی علف کی شدی عمرت در این خدمت تلف

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.