رباعی شمارهٔ ۱۲
ش شیخ بهایی
0
Altın Yaprak
آن دل که تواش دیده بدی خون شد و رفت
و ز دیده خون گرفته بیرون شد و رفت
روزی به هوای عشق سیری می کرد
لیلی صفتی بدید و مجنون شد و رفت
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş