Bıraktım İpin Ucunu

Yitirdiğim bir şey var, sende arıyorum, Yüreğim bir madenci feneri, yol uçurum … Yaklaşma diyorsan, peki umudum, Bir daha kimseden sormayacağım seni; ------Söz olsun! … Akrep tutmuş gibi kirpiklerinin ucundan, Beni görünce üşüyorsun, tamam … Uğramam bir daha kamçılasa da kan, Sana kör bakacağım, görmeyeceğim seni; ------Söz olsun! … Dağlara doğru uçan kuşlarla, Tüm sırları soyulmuş nemli düşlerle, Öfke çiçekleri getiren kışlarla, Korkma, yokuşlarda yormayacağım seni; ------Söz olsun! … Kurtlar gibi ulusa da gönlüm ardından, Sormayacağım yüzünü, izini yollardan … Tüfeğimin namlusunun ucuna konan Kınalı keklik olsan da vurmayacağım seni; ------Söz olsun! … Bir kuvvet iksiridir eski fotoğrafların, Bakışların konuşur, kilitlense de dudakların. Şimdi yol ayrımındayız, bakın Af çıkmazsa eğer sarmayacağım seni; ------Söz olsun! … Elindedir, dönüştür bu ağıdı serenatlara, Düş atları uçursun bizi bulutlara … İki kılıç gibi dövüşürken akla kara, Adak olsan da kurban vermeyeceğim seni; ------Söz olsun! … Bahaeddin KARAKOÇ (Kar Sesi- Ocak Yay. 1983)