Dosta Çağrı

Uzar gider kötü günün gecesi, Sabır bir deynekti söğüt oldu, gel! Duman salmaz viran evin bacası. Ak ezgiler kara ağıt oldu gel! Sığınağım sevgilinin eviydi Sevdiğim renk yeşil, beyaz, maviydi Yüreciğim demir gibi kaviydi Önce hamur, sonra kâğıt oldu, gel! Kırık bir yanım var tutmuyor kenet, Kader bir imzadır, mühlet bir senet Anılarda kaldı fasl-ı muhabbet Her sitemin bana öğüt oldu, gel! Sindire sindire acıyla doldum Bahar hazan oldu, ben erken soldum Aşk dağına çarpıp tarumar oldum Uğruna kaç civan şehit oldu, gel! Bazen bir tepeden mendil sallarım Türkü türkü seğrir gevrek dallarım Mektup yazar, korka korka yollarım Nice korkak şimdi yiğit oldu, gel! İçime kor, karşı dağa kar düştü Dostlar esef etti, yadlar gülüştü Askıda nice şey, şeye dönüştü Kudurgan benlikler tagut oldu, gel! Sıcak bir yağmurdur bu göz yaşları Göklere bak, dinle göçmen kuşları Şardağı'nın, Salavan'ın taşları Aşka acıkınca yakut oldu, gel! ... Bahaeddin KARAKOÇ (Sürgün Vezirin Aşk Neşideleri – Dolunay Yay. – 2004)